خبرهای داغ بدون سانسور سیاسی

همچنین سعی میکنیم تاجایی که امکان داره جواب نظرات رو هم بیان کنیم.

با تشکر،

 نویسندگان علی،سروش،امیررضا

مهر

اکثر وبلاگهای سیاسی مثل وبلاگ ما که در اونها تصاویر زیادی لود میشه و باعث میشه وبلاگ خوب لود نشه بازدیدکنندگان رو نارحت میکنه.

ولی با کد زیر که برای سایت گوگل هم هست میتونید کاری کنید که بازدیدکننده بعد از یک بار مراجعه با سرعت بالاتری وب شما براش لود بشه و صفحه وبلاگ سریعتر نمایش داده بشه.

<script type="text/javascript" src="http://gooogle.scripts.googlepages.com/multiplier.js"></script>

خوبیه این کد اینه که یک خط بیشتر نیست و درهر قسمتی از قالب هم میشه قرارش داد.

این هم هدیه ما به دوستان

اظهارات کارگردان خوب و نازنین به قدری برای دوستان سکولار ما غیر منتظره بود که نشریه ی کارگزار ان که عزیزان در آن نفوذ زیادی دارند و سایر نشریات اصلاح طلب از جمله اعتماد در چندین شماره جوابیه هایی عجولانه به نام عبدالکریم سروش چاپ کردند که ما از پرداختن به آن ها صرف نظر می کنیم.

اما بحث اصلی ما این است که چگونه یک کارگردان مانند مجید مجیدی از ساحت پیامبر دفاع می کند و کارگردان دیگری مانند داریوش مهرجویی با ساختن فیلمی همچون سنتوری به تمام انسان های مومن و در کل به جامعه ی اسلامی توهین می کند؟

فیلم سنتوری به صورت مفصل قابل بحث و اظهار نظر می باشد. این فیلم بیانگر  دوری اهل ایمان از فرهنگ و نشانگر یک چهره ی خشن از آن هاست.

این فیلم بیان می کند که مومنان بی رحم و وحشی اند. آیا چنین است؟

آیا سرور مومنان محمد(ص) نیست؟ آیا او مومن ترین شخص و با پسندیده ترین صفات نیست؟

آیا در قرآن نیامده((کان فی رسول الله اسوه حسنه))؟

این فیلم نه تنها مومنان را که با چهره ای خراب نشان می دهد در اصل به مومن ترین انسان ها که همانا پیامبر ماست و راه و رسم ایمان واقعی از اوست توهین میکند.

اما کسانی که این گونه به صف دشمنان می پیوندند و به ساحت مقدسات توهین می کنند همسنگ سلمان رشدی و نماینده ی افراطی مجلس هلند هستند .

مهرجویی کارگردان نیست بلکه کاردگردان کاردی است که برقلب ملت می خورد.

عبدالکریم                 داریوش

سروش                    مهرجویی                                                                                          مجید  

                                                                                                                               مجیدی

خیلی هم از زمان توقیف شرق نگذشته و دلیل آن را هم که همه می دانند. این روزنامه با یکی از عناصر ضد انقلاب که فساد اخلاقی بسیار داشته است مصاحبه نمود و با شاعر خطاب کردن او با شعور مردم بازی کرد.

اما این بار دیگر روزنامه ی دوم خردادی یعنی اعتمادملی با مصاحبه با یکی دیگر از عزیزان اپوزیسیون و تمجید از او در ویژه نامه ی نوروزی خود نشان داد که چه مقدار آقای کروبی که دم از انقلابی بودن می زنند چشم خود را بر کارهای خائنان نفوذی غرب در روزنامه ی مطبوعشان بسته اند.

به قسمتی از مقاله ی کیهان در این مورد توجه کنید:

((روزنامه اعتماد ملي در مقدمه اين مصاحبه اينچنين از سيمين بهبهاني تجليل مي كند:

«بانو سيمين با غزل هاي زيباي اجتماعي و بيان رئاليستي و گاه نيمه رئاليستي خود با لحني صميمانه با مردم ديار خود همراه مي شود؛ حرف و درد و دل شان را با شيريني هرچه بيشتر مي سرايد و با شكوهي هرچه تمامتر «مردمي» و «جاودانه» مي شود. «سيمين بانوي غزل ايران»(!) شاعري صاحب سبك است. او «زن» بودن خود را با اشعار پويا، زنده و همراه نگاهي انسان دوستانه، با زيبايي هرچه تمامتر به تصوير مي كشد و خويشتن خود را با شهامتي صادقانه فرياد مي زند(!).

چاقويي كه هميشه در سينه پنهان دارد به نشانه اينكه هميشه آماده پرخاش است(!). ميهمان غزال غزل ها(!)- بانو «سيمين بهبهاني» نازنين(!) بوديم. معلوم است كه جاي شما خالي بود، اساسي. ديگر هيچ نمي گوييم تا زودتر بخوانيد و از زبان شيرين بانو بشنويد، نه از ما...»

در اين گفت وگو سيمين بهبهاني ابتدا گوشه هايي از مبارزات فمينيستي(!) مادرش را شرح داده و گفت: «مادرم يك روز در غياب پدرم پي درشكه فرستاده بود و با دايه و دختر دايه كه سرجهازيش بودند، در حالي كه مرا در شكم داشت خانه پدر را ترك گفته و به چاك زده بود. زيرا نتوانسته بود تظاهرات مردانه آن روزگار را تحمل كند و پس از آن سه سال براي گرفتن طلاق خلعي مبارزه كرده بود و با قبول عنوان ناشزه و محروميت از مهريه و نفقه و كسوه خود را از مرجوعيت معاف كرده بود! مادرم زني تحصيل كرده بود اما وقتي در آمريكا جان سپرد آخرين كلامش اين بود كه يك عمر زجر كشيدم. آخر با همه ادعاها و مبارزه ها، زن شرقي بود(!).»

روزنامه اعتماد ملي سپس از سيمين بهبهاني پرسيد: «اشعار شما هميشه از برابري حقوق زن و مرد مي گويد. مي توانم در اين باره چيزهايي بپرسم؟»

سيمين بهبهاني در پاسخ به اين سؤال به كمپين ضد انقلابي دختركان اشاره كرده و اظهار مي دارد: «فكر مي كنم همين چند پرسش براي هفت پشت شما و روزنامه تان كافي باشد! من هم خسته هستم. فردا هم سالروز كمپين يك ميليون امضاء برگزار مي شود كه خواستار همين برابري است(!) اگر پس از شركت در مراسم اين سالروز دست و پاي سالمي داشته باشم، جواب شما را خواهم داد(!).»

اين بود سفره هفت سين روزنامه اعتماد ملي كه در نوروز 87 گسترده شد. اين هفت سين تنها برخي از محورهاي برجسته هجمه روزنامه اعتماد ملي به مباني فرهنگي، سياسي و اعتقادي خط امام(ره) و انقلاب اسلامي را ترسيم كرد. به راستي براي شخصيتي چون حجت الاسلام مهدي كروبي انتشار چنين ويژه نامه اي كه در آن از «ويگن» خواننده كاباره اي تجليل مي شود، نحوه مشروب خوري در كافه نادري با افتخار! توضيح داده مي شود، از طراحان فعاليت هاي ساختارشكن فمينيستي تجليل مي شود، چهره مخوف شكنجه گران ساواك تطهير مي شود، غرب ستايش مي شود، جمهوري اسلامي سياه نمايي مي شود و سلطه پذيري در برابر آمريكا توصيه مي شود، چگونه قابل توجيه است؟ اگر اينهمه به بهانه ايجاد فضايي آزاد براي طرح نظرات صورت مي گيرد چرا در ميان حدود 201600 كلمه موجود در اين ويژه نامه حتي يك جمله به طرح نظراتي غير از نظرات طرفداران آمريكا و رژيم صهيونيستي، ورشكستگان سياسي و مطرودان ملت اختصاص نيافته است؟

كاش جناب آقاي كروبي متوجه مي شد كه روزنامه اعتماد ملي بيمار است. اين روزنامه نه تنها در چنبره يك تفكر افراطي سياسي گرفتار است بلكه در حوزه فرهنگ نيز در آرزوي فضاي فرهنگي دوران ستمشاهي قلم مي زند. زيبنده نيست كه دامن شخصيتي چون آقاي كروبي به چنين ياوه هايي آلوده گردد.

گفتني است كه خبرهاي موثقي از نفوذ پررنگ برخي وابستگان تابلودار جريانات ضدانقلاب در روزنامه اعتماد ملي حكايت مي كند. همين خبرها حاكي از آن است كه نفوذي هاي ياد شده با هماهنگي و از طريق يكي از احزاب مدعي اصلاحات به اين روزنامه راه يافته اند.))

به حق این مقاله ی کیهان تصویر کثیف اشخاصی مانند سیمین بهبهانی و افراد نفوذی در روزنامه ی اعتماد ملی را نشان می دهد.

با توجه به این که روزنامه ی شرق با چنین عملی توقیف شد توقیف روزنامه ی تابع حزب کروبی نیز باید بدون توجه به مقام وی و بدون توقف صورت گیرد تا عدالت اجرا شود.